Beklemek

Zaman akıp giderken beklenirmiş,gelecekler.Bazende kendimizi kandırırmışız hiç gelmeyecek olanı beklermişiz.İlkbahar,Sonbahar,Kış ve de yaz.Düşen yapraklara hiç sorulmamış,neden döküldün diye.Sorsanız yanıtlardı:"Gelmesinden umudumu kestim ilk baharın"Onun için gelmeyeceği kesindi,ömrünün son anına yetişemeyen ilkbahar...

Bir varmış bin yokmuş:Umut akıllı insanın işi değildir.

Aşkmış...

Sadece hikayeymiş.Sanıldığı gibi bacaklarda derman,gözlerde ferman bırakmayan bir şey değilmiş.Sahte olan bir şeymiş kırmızı gülün anlamı."Seni Seviyorummuş".Sor bakalım dikeni sevdi mi elin?Niye acı çektin o zaman...
Aşkmış...Koca bir palavraymış...

Bir varmış bin yokmuş:Aşk diye bir şey yokmuş...

Hadi ya...

Hayatmış üzüntülermiş.Kederlermiş.İnançlarmış.İnsanlarmış.
Hepsi bir yalanmış.Aslolanın gelip geçici olduğunu anlayabilmekmiş.Anlayınca zaten işin bitermiş.Yerin yedi kalt altında olurmuşsun.Sorgu melekleri olurmuş.
Geçelim hayatın uzunluğunu,kısalığını.Nasıl yaşarsan öyle anılırmışsın.Hadi ya...Ben ölmüşüm nasıl anarsanız anın.Umrumda mı?

Bir varmış bin yokmuş:Hiç bir şey umrumda değil...

Son...

Bizde herşey sondan başlar.Başlangıçta sonumuzdur.Her başlangıç aslında bir de sondur.Herşeyin bittiği an bir şeyler yine başlar.Yeni yayın döneminde yine buradayız...Biri bitti biri başladı.Bu da bitecek bir diğeri başlayacak.Yine diyeceğiz okuyanlarla beraber...

Bir varmış bir yokmuş.Hayat yalanmış.Gerçek olan insanmış...